Dla autorów

Do druku przyjmowane są wyłącznie prace oryginalne, wcześniej niepublikowane, pisane w językach polskim lub angielskim. Począwszy od tomu 29 (2015), wersją pierwotną czasopisma jest wersja elektroniczna, a każdy artykuł opatrzony jest numerem DOI. Pełne teksty artykułów wraz ze streszczeniami i słowami kluczowymi zostaną zamieszczone na stronie internetowej czasopisma oraz udostępnione w bazach danych CEJSH, BazHum oraz PBN.

Teksty przyjmowane są do końca marca. Materiały należy przesyłać za pomocą systemu OJS.

Decyzja o przyjęciu tekstu do druku jest podejmowana na podstawie oceny wewnętrznej redakcji oraz opinii dwóch recenzentów zewnętrznych. O publikacji lub odrzuceniu tekstu ostatecznie decyduje redakcja “Socjolingwistyki”. Redakcja zastrzega sobie prawo odrzucenia tekstu na każdym etapie prac redakcyjnych.

Jeśli artykuł związany jest z badaniami finansowanymi z grantu instytucji czy stowarzyszenia, autor jest zobowiązany podać tę informację w przypisie wraz z numerem grantu.

Autorzy artykułów przyjętych do druku (po pozytywnych recenzjach) proszeni są o wypełnienie i przesłanie drogą elektroniczną „Oświadczenia o prawach autorskich”, a w wypadku tekstów kilku autorów również „Oświadczenia o współautorstwie”.

 

Zasady przygotowania tekstów

Objętość artykułu wraz z przypisami i bibliografią nie powinna przekraczać jednego arkusza wydawniczego (40 tysięcy znaków ze spacjami). Recenzje i sprawozdania nie powinny przekraczać połowy jednego arkusza wydawniczego (20 tysięcy znaków ze spacjami). W przypadku tekstów dłuższych redakcja zastrzega sobie prawo do zwrotu materiału z prośbą do autora o skrócenie tekstu.

Zalecana jest czcionka Times New Roman w rozmiarze 12 pkt. z interlinią 1,5 i marginesem 2,5 cm. Strony należy ponumerować.

Cytaty

Krótkie cytowania (do 2 wersów) pozostają w tekście głównym, oddzielone od niego cudzysłowami, a dłuższe (powyżej 2 wersów) wydzielane są jako osobny akapit z wcięciem od lewej. Cytaty obcojęzyczne należy przetłumaczyć na język, w którym pisany jest artykuł.

Opuszczenia w cytacie należy oznaczyć za pomocą wielokropka ujętego w nawiasy kwadratowe: [...], a cudzysłów w cudzysłowie w następujący sposób: „Cytat «wewnątrz» cytatu”. Znaczenia omawianych wyrazów należy podawać z użyciem cudzysłowów definicyjnych: ‘definicja’.

Cytując słowniki, należy posługiwać się następującymi skrótami:

ESJPBań – Bańkowski A. 2000: Etymologiczny słownik języka polskiego. T. 1 (A-K), t. 2 (L–P), t. 3 (R), red. A. Mrozowska, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

ISJP – Bańko M. (red.) 2000: Inny słownik języka polskiego, t. 1–2, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.

L – Linde S. B. 1807–1814/1854–1860: Słownik języka polskiego, t. 1–6, Lwów: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.

PSWP – Zgółkowa H. (red.) 1994–2005: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, t. 1–50, Poznań: Kurpisz.

SEJPBor – Boryś W. 2005: Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków: Wydawnictwo Literackie.

SEJPBr – Brückner A. 1927: Słownik etymologiczny języka polskiego,Kraków: Krakowska Spółka Wydawnicza.

SEJPS – F. Sławski 1952–1982: Słownik etymologiczny języka polskiego, t. 1–5, Kraków: Towarzystwo Miłośników Języka Polskiego.

SGPKarł – Karłowicz J. 1900–1911: Słownik gwar polskich, t. 1–6, Kraków.

SGP PAN – Słownik gwar polskich 1977−: oprac. przez Zakład Dialektologii Polskiej IJP PAN, Źródła i t. 1, red. M. Karaś, t. 2−5, red. J. Reichan, S. Urbańczyk, t. 6, red. J. Okoniowa, J. Reichan, t. 7−8, red. J. Okoniowa, J. Reichan, B. Grabka, Wrocław–Warszawa–Kraków–Gdańsk: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków: Instytut Języka Polskiego PAN.

SJPDor – Doroszewski W. (red.) 1958–1969: Słownik języka polskiego, t. 1–11, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo „Wiedza Powszechna”, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.

SJPDun – Dunaj B. (red.) 1996: Słownik współczesnego języka polskiego, Warszawa: Wilga.

SJPSzym – Szymczak M. (red.) 1978-1981: Słownik języka polskiego, t. 1–3, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.

SPXVI – Mayenowa M.R., Pepłowski F., Mrowcewicz K. (red.) 1956–, Słownik polszczyzny XVI wieku, t. 1-36, Warszawa–Wrocław–Kraków: Zakład im. Ossolińskich, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, Warszawa: Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk.

SJPXVII – Gruszczyński W. (red.) 1996–, Słownik języka polskiego XVII i 1. połowy XVIII wieku ,<http://sxvii.pl>.

SStp – Urbańczyk S. (red.) 1953–2002: Słownik staropolski, t. 1–11, Warszawa–Wrocław–Kraków: Zakład im. Ossolińskich, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, Kraków: Instytut Języka Polskego Polskiej Akademii Nauk.

SW – Karłowicz J., Kryński A., Niedźwiedzki W. 1900–1927: Słownik języka polskiego, t. 1–8, Warszawa. (tzw. Słownik warszawski)

SWil – Zdanowicz A. i in. 1861: Słownik języka polskiego, t. 1–2, Wilno: M. Orgelbrand. (tzw. Słownik wileński)

USJP – Dubisz S. (red.) 2003:Uniwersalny słownik języka polskiego, t. 1–6, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.

WSJP – Żmigrodzki P. (red.) 2007–, Wielki słownik języka polskiego, Kraków: Instytut Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk, < http://www.wsjp.pl>.

WSO PWN – Polański E. (red.) 2003: Wielki słownik ortograficzny PWN z zasadami pisowni i interpunkcji, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

WSPP – Markowski A. (red.) 2004: Wielki słownik poprawnej polszczyzny PWN, Warszawa : Wydawnictwo Naukowe PWN.

Bibliografia

W tekście podajemy odsyłacze bibliograficzne w systemie harwardzkim, tzn. w nawiasach okrągłych: nazwisko autora, rok wydania pracy, dwukropek i strony.